Taalprof bakt ze weer bruin

Als aan de nachtelijke hemel van Twitter City de gele lichtbundel van de Grammaticale Radeloosheid oplicht, dan duikt de Taalprof zijn Taalprofgrot in, rukt hij de Taalprofzonnebril uit het foedraal, en snelt hij door de internetether naar de plek des taalkundigen onheils.

Vannacht bereikte hem een noodkreet van een twitteraarster die vertwijfeld uitriep: 'Van redekundig ontleden bak ik niks'. Wat is nu 'niks'? Lijdend voorwerp? Bijwoordelijke bepaling van hoeveelheid? Een dergelijke wanhoop kan geen taalkundig hart onberoerd laten!

In de snelle Twitterwereld kun je natuurlijk alleen een snel honderdveertigtekenig noodverband aanleggen, in de vorm van drie korte antwoorden, maar terug in de Taalprofgrot is er gelegenheid tot nadere overpeinzing.

Taalzuurpruimentijd bijna ten einde

Het loopt nog niet heel erg hard met de nominaties voor de Taalzuurpruim van 2010. Een paar halve nominaties, zelfs antinominaties (die ik toch maar allemaal meeneem), het lijkt wel of de mensen bang zijn om iemand voor taalzuurpruim uit te maken. En dat terwijl het bij verkiezingen voor taalergernissen altijd storm loopt. Blijkbaar hebben we meer consideratie voor taalkritiek dan voor de taal zelf.

Maar goed, er zijn nog een paar dagen te gaan. Dit zijn de nominaties tot nu toe, als ik de criteria (zuurpruim over taal, en zich manifesterend in de publieke ruimte) serieus neem. Tot 15 oktober kun je nog namen toevoegen:

1. Taalnazi, die twitteraars voortdurend op de vingers tikt;
2. Ronald Plasterk, die verklaarde dat mooi of lelijk ondergeschikt is aan correct;
3. Helen de Hoop, vanwege haar optreden in DWDD
4. Wim Vriezen, die in het radioprogramma Klare Taal elke week taalgebruikers berispt;
5. Copytijgers, waar een aanhoudende stroom van taalfouten wordt uitgestort over de arme taalgebruiker (wel volgens eigen zeggen "vrolijk en mild", maar toch);
6. FOK-forumpagina Orginele Taal- en Spelfouten, idem, het houdt maar niet op;
7. Hyves-taalfoutenpagina, idem;
8. spatiegebruik.nl, idem, maar dan alleen spatiefouten;
9. Irritaal, die bijna zijn tong afbeet in zijn pogingen zich niet zelf te nomineren;
10. Taalprof, die op een halve suggestie ook nog een nominatie in de wacht sleepte.

Ook de rubriek Ruggespraak en de taaladviesdienst van Onze Taal zijn genoemd, maar niet echt genomineerd (dacht ik). Omdat deze twee niet echt gericht zijn op het signaleren van fouten of ergernissen heb ik ze uit de lijst gelaten. Maar als iemand erop staat, dan zet ik ze er alsnog op.

Waar blijven de nominaties voor Taalverdediging of Stichting Nederlands? Of zijn die het stadium van Taalzuurpruim al voorbij?

http://blogs.rnw.nl/klaretaal/2010/06/26/klare-taal-taalpurist-wim-vriezen-geselt-de-media/

Slordige taalkritiek

De taalprof is natuurlijk geen haar beter dan al die taalcritici die overal fouten aanwijzen in andermans taalgebruik. Alleen stijgt zijn zuurgraad juist bij die taalkritiek, en niet bij het taalgebruik. Want als er nou iets is waar hij zich aan ergert, dan is het aan slordige of onterechte taalkritiek (ja ik weet het, slordige taalkritiek, dat is een pleonasme).

Gisteren twitterde taaladviseur Eric Tiggeler het volgende: "De dat-wordt-die-trend zet genadeloos door. Het Parool: 'een filiaal die dicht is'" Met een foto erbij van het citaat: http://twitpic.com/2wzslg

Onze Taal retweet het bericht, dus dan denk je, dat zit wel snor, maar nee hoor: Wie de moeite neemt om het citaat op te slaan ziet het volgende: Als een filiaal eenmaal dicht is, is die niet zomaar weer geopend. Daar staat dus helemaal niet een filiaal die dicht is.

Wie dit niet zint surfe naar een andere website

Mooie kop in de NRC van afgelopen vrijdag. Een citaat uit het eerste nummer van de combinatie tussen de Nieuwe Rotterdamse Courant en het Handelsblad: Wie dat niet zint neme een andere krant. Hoe oud? Nog maar veertig jaar geleden!

Niet dat dit veertig jaar geleden een gebruikelijke formulering was. Ook toen gold de zogeheten aanvoegende wijs (dat gekke neme) als een belegen vorm. Maar dat is niet het enige wat opmerkelijk is aan deze zin.

Belgen ondertitelen nu ook Tom Lanoye in het smurfs

"Vijftien smurfen had de smurfkamer met de caravansmurfen probleemloos gesmurft, de sporadisch gesmurfte smurf niet te na gesproken van wie zich, zijn smurf smurfend of zich smurfend voor het smurfje, te smurfs omsmurfte en aan den smurph moest smurfen hoe gering de smurfing was gebleven tussen smurf en smurf."

(zie ook hier)

Taalprof doet volgend jaar ook mee

Vijfenveertig maanden heeft mijn weblog met zijn websiteafmetingen probleemloos dienstgedaan, het af en toe geprikkelde taalgevoel niet te na gesproken van wie zich, zijn punt makend of zich uitsprekend op zijn toetsenbordje, te stuurs uitdrukte en aan den lijve moest ondervinden hoe aanzienlijk de afstand was (gebleven) tussen inzicht en onbegrip.

(zie ook hier)

Taalprof volgt schrijfadvies

Ehh, ja wat ik zeggen wou: ik kreeg laatst kreeg ik een mail van, eh, ja hij werd ondertekend met "Wim" maar die was van schrijf.be, dus dat zal daar dan wel vandaan komen. Niet dat ik ergens om had gevraagd dus eigenlijk was het was het spam zou je kunnen zeggen, maar goed.

Hoe dan ook, hij was getiteld 'Mijn partner begrijpt me niet' en nou heb je dat allemaal wel eens dat je partner je niet begrijpt of zo dus dat sprak me wel aan dus ik denk toch even lezen. Begint het meteen met 'Stel dat u uw partner vanavond begroet met' en dan volgt me een onleesbaar stukje. Wacht, ik lees het effe voor want het was toch spam dus copyright zit er vast niet op:

Taal moet je voelen

Wie heeft er wel eens op school geleerd hoe je taal moet voelen? Niemand? Wat? Dat hoeft toch helemaal niet? Hoezo, dat doe je vanzelf al? Maar dat geldt toch ook voor het gebruiken van taal? Dat doe je ook vanzelf al en toch leer je er iets over op school. Zelfs nadenken over taal doe je al zonder dat je daarover op school iets wordt geleerd.


Ook voelen moet je leren. Tenminste, je moet leren hoe je voelt dat je voelt. En hoe je dat dan weer weet: hoe je weet dat je voelt hoe je voelt. Want taal voelen, dat doe je meestal onbewust. En net als je voor je gezondheid moet luisteren naar je lichaam, zo moet je voor je taalgebruik luisteren naar je taalgevoel.

Voorronde Taalzuurpruimverkiezing 2010

De vakantie is definitief voorbij. De bladeren vallen, de zure regen komt met bakken naar beneden, en de belangrijkste Taalzuurpruimen uit de verkiezing van 2009 roeren zich weer. Alhoewel 2010 nog maar voor tweederde voorbij is, en de komende maanden met hun lange donkere avonden de ideale petrischaaltjes voor de taalergernissen zijn, staan de verkiezingen voor de irritantste uitdrukking of de vaagste taal alweer in de steigers. De taalprof kan dus niet achterblijven.

De winnaars van 2009, de nu al legendarische "taalpuristen", zullen de felbegeerde virtuele wisseltrofee niet kunnen verdedigen omdat ze de azijnfles aan de wilgen hebben gehangen, maar de runners-up staan alweer in de startblokken om het stokje over te nemen.

Het vorig jaar begonnen we met een groslijst, dit jaar gooien we alles open: alleen genomineerden doen mee. Dus: wie is dit jaar de zuurste? Wie haalt de taalgebruikers het bloed onder de nagels vandaan met zijn of haar gevit en gezeur? Wie zou eens wat meer oog moeten hebben voor de schoonheid van de taal in plaats van alleen maar de lelijke dingen te zoeken?

Er is één restrictie: het moet iemand zijn (het mag ook een collectief zijn) die zich manifesteert in de publieke ruimte. Dus een webadres of een figuur met landelijke bekendheid. Nomineren kan tot 15 oktober 2010 (in de reacties op dit bericht), daarna stemmen tot en met 31 december 2010, twaalf uur 's nachts.

Nervus vagus

Een van de twaalf hersenzenuwen (nummer tien) wordt de nervus vagus genoemd. Hij stuurt de bewegingen aan van het hart, de longen en de ingewanden en is daarmee de belangrijkste parasymphatische innervatie van de ingewanden. En o ja: je hebt er geen enkele controle over.

Wat in de medische literatuur tot nog toe onopgemerkt is gebleven, is dat deze zenuw ook verantwoordelijk is voor dat gedeelte van onze onderbuikgevoelens waar de taalergernissen zitten. Taalergernissen worden dan ook vaak met het woord vaag omschreven.